Bir zamanlar halktan kopuk bir devlet ekranı vardı.
Bir zamanlar anadolu insanına, “bidon kafalı”, “göbeğini kaşıyan adamlar” diye hakaret eden yöneticiler vardı.
Bir zamanlar sadece iki dakikalık defter imzamak için çıkılan kürsüde, devlet erkanı ve medya organlarının gözü önünde ramazanda su içen cumhurbaşkanları vardı.
